|
Załatwianie spraw
Zgodnie z art. 14 k.p.a. sprawy w Urzędzie należy załatwiać w formie pisemnej.
Strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania.
[Terminy załatwienia sprawy przez urząd] Obywatel ma prawo żądać terminowego załatwienia sprawy przez urząd. Poniżej wskazane są obowiązujące terminy załatwiania spraw.
Sprawy powinny być załatwiane w urzędzie bez zbędnej zwłoki. Warunkiem niezwłocznego załatwienia sprawy jest przedstawienie przez zainteresowaną osobę odpowiednich dokumentów. Urząd powinien także załatwić sprawę niezwłocznie, jeżeli posiada wszystkie informacje potrzebne do jej załatwienia lub, gdy nie wymaga to gromadzenia dowodów, informacji lub wyjaśnień.
Z punktu widzenia obywatela najkorzystniejsze jest oczywiście załatwianie spraw od ręki, w czasie pierwszej bytności w urzędzie. Najczęściej jednak na rozstrzygnięcie sprawy trzeba poczekać. W takim wypadku urząd powinien poinformować o tym obywatela i określić termin, w jakim to rozstrzygnięcie nastąpi. Na jego żądanie urząd zobowiązany jest przesłać wydaną decyzję lub postanowienie pod wskazanym adresem.
Jeżeli do rozstrzygnięcia sprawy potrzebne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, urząd powinien rozstrzygnąć sprawę w ciągu jednego miesiąca od dnia złożenia wniosku wraz z dokumentami.
Jeżeli sprawa jest wyjątkowo skomplikowana, wówczas urząd ma dwa miesiące na jej rozpatrzenie.
Jeżeli strona odwołuje się od decyzji lub postanowienia do organu wyższego stopnia, wówczas ta instancja powinna rozstrzygnąć sprawę w ciągu jednego miesiąca. Niekiedy terminy, o których mowa powyżej, mogą zostać przekroczone. Przedłużenie terminów może nastąpić w szczególności wówczas, gdy opóźnienie wynika z winy samego zainteresowanego (np., jeżeli nie dostarczył on dokumentów, do których dostarczenia był zobowiązany) albo z przyczyn niezależnych od urzędu (np. jeżeli urząd nie może działać z powodu powodzi). Urząd powinien o spodziewanym przekroczeniu terminu powiadomić zainteresowanego, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Podstawa prawna: art. 35 i art. 36 oraz art. 12 k.p.a.
[Wymagane dokumenty] Często do podania kierowanego do Urzędu należy dołączyć dodatkowe dokumenty, dlatego też przed złożeniem wniosku w określonej sprawie należy dowiedzieć się, jakie dokumenty będą musiały być złożone razem z tym wnioskiem.
Szczegółowej informacji na ten temat powinien udzielić urzędnik, zajmujący się załatwianiem danego rodzaju spraw. Należy się upewnić, czy informacja o wymaganych dokumentach jest pełna, tj. upewnić się, czy wiemy, jakie dokumenty musimy dostarczyć oraz w jakiej formie powinny one zostać dostarczone (np. oryginały, kopie, kopie poświadczone notarialnie). Niekiedy akceptowane jest dostarczenie kopii dokumentów za pomocą faksu. Warto upewnić się także, w jakich godzinach przyjmowane są wnioski lub inne dokumenty.
Dla zaoszczędzenia czasu można zwrócić się o udzielenie takiej informacji telefonicznie. W przypadku kontaktów telefonicznych dobrze jest poprosić urzędnika o podanie nazwiska, tak żeby w dalszych kontaktach powoływać się na tę osobę.
Jeżeli osobista wizyta w urzędzie nie jest nadmiernie uciążliwa, to wymagane informacje można uzyskać na miejscu. Pracownicy poszczególnych wydziałów urzędu udzielają informacji na temat wymaganych dokumentów i wzorów formularzy w tym o sposobie ich wypełnienia.
Informacje o sposobie załatwienia sprawy są także dostępne na gminnej stronie internetowej www.koscielisko.com.pl w dziale Cyfrowy Urząd.
Należy zwrócić uwagę, że przedstawiane dokumenty muszą być autentyczne. Wykorzystywanie nieprawdziwych dokumentów jest poważnym przestępstwem, zagrożonym surowymi karami. Nie wolno dokumentów niszczyć, ani przerabiać. Nie można też wprowadzać w błąd urzędnika za pomocą dokumentów sfałszowanych. Zagrożenie karą dotyczy także urzędnika poświadczającego nieprawdę. Naruszenie tych zasad również powoduje odpowiedzialność karną.
Podstawa prawna:
- art. 270, 271, 272, 273, 275, 276 kodeksu karnego
[Opłata skarbowa] Obywatel ma prawo do uzyskania informacji na temat odpłatności związanej ze złożeniem wniosku. Urzędnik powinien go także poinformować, czy złożenie wniosku łączy się z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej oraz podać wysokość tej opłaty i sposób jej uiszczenia. Opłatę skarbową można uiścić w kasie w siedzibie urzędu (poniedziałek od godz. 8.00-15.00, wtorek - piątek od godz.8.00-14.00).
Obowiązek zapłaty opłaty skarbowej ciąży na osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej, jeżeli wskutek dokonanego przez nie zgłoszenia lub na ich wniosek dokonuje się czynności urzędowej, albo jeżeli na ich wniosek wydaje się zaświadczenie lub zezwolenie (pozwolenie, koncesję), a w przypadku złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii – w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym – na mocodawcy, pełnomocniku, przedsiębiorcy lub prokurencie.
Opłacie skarbowej podlega:
1) w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej:
a) dokonanie czynności urzędowej na podstawie zgłoszenia lub na wniosek,
b) wydanie zaświadczenia na wniosek,
c) wydanie zezwolenia (pozwolenia, koncesji)
2) złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury albo jego odpisu, wypisu lub kopii – w sprawie z zakresu administracji publicznej lub w postępowaniu sądowym.
Podstawa prawna: art. 1, 5 ustawy o opłacie skarbowej
Szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, wysokość stawek opłaty skarbowej od poszczególnych jej przedmiotów oraz zwolnień określa tabela stanowiąca załącznik do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2006r. Nr 225, poz. 1635). Dowiemy się tu także między innymi o tym co nie podlega opłacie skarbowej oraz kiedy opłata skarbowa podlega zwrotowi.
Ważne jest to, że rozpatrzenie podania, dokonanie czynności urzędowej, a także wydanie świadectwa lub zezwolenia podlegających opłacie skarbowej jest uzależnione od uiszczenia tej opłaty.
Jeżeli wniesiono podanie bez uiszczenia należnej opłaty skarbowej, wzywa się osobę zobowiązaną do uiszczenia opłaty w terminie 14 dni, z pouczeniem, że w razie niewykonania tego obowiązku, podanie zostanie pozostawione bez rozpatrzenia lub czynność podlegająca opłacie nie zostanie dokonana.
Rozpatrzenie podania, pomimo nie uiszczenia opłaty skarbowej, może nastąpić tylko w przypadkach, gdy:
1) za niezwłocznym rozpatrzeniem przemawiają względy społeczne lub ważny interes strony,
2) wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin wniesienia,
3) podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą bez pośrednictwa polskiego urzędu konsularnego.
W przypadkach, o których mowa powyżej w punkcie 1 i 2, wzywa się osobę zobowiązaną do uiszczenia opłaty, a w razie jej nie uiszczenia, po załatwieniu sprawy, przekazuje się podanie urzędowi skarbowemu właściwemu dla miejsca zamieszkania osoby wnoszącej podanie, w celu pobrania należnej opłaty skarbowej.
W przypadku, o którym mowa w punkcie 3, odpowiedź na podanie przekazuje się polskiemu urzędowi konsularnemu właściwemu dla miejsca zamieszkania osoby wnoszącej podanie, w celu doręczenia i pobrania należnych opłat.
Podstawa prawna:
- § 40 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla organów gmin i związków międzygminnych (DZ.U.99. Nr 112 poz.1319 z późn.zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie dokumentowania zapłaty opłaty skarbowej oraz trybu jej zwrotu (Dz.U. z 2006 r. Nr 246, poz. 1804).
Dowód uiszczenia opłaty należy przedłożyć do wglądu pracownikowi dokonującemu czynności urzędowej. Datę dokonania wpłaty odnotowuje się na sporządzonym dokumencie, podaniu lub wniosku.
Odwołania
[Prawo składania odwołań do organu wyższego stopnia] Obywatel ma prawo odwoływania się od decyzji wydanej przez Wójta jako organ pierwszej instancji. Wójt umieszcza na decyzji informację o możliwościach odwołania się. W pouczeniu takim określa się, do jakiej instancji można się odwołać oraz w jakim terminie można wnieść odwołanie. Odwołanie wnosi się do organu wyższego stopnia w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Treść odwołania nie musi spełniać szczególnych wymogów. Wystarczy, jeżeli wynika z niego, że obywatel jest niezadowolony z rozstrzygnięcia. Odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Ponieważ jednak przytoczenie istotnych argumentów faktycznych i prawnych może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, w niektórych, bardziej skomplikowanych sytuacjach warto skorzystać z pomocy radcy prawnego, adwokata lub doradcy z organizacji społecznej zajmującej się pomocą obywatelom.
Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji. Nie dotyczy to jednak tych decyzji, z których treści wynika, że mają być wykonane natychmiast lub ich natychmiastowe wykonanie następuje z mocy ustawy. O wniesieniu odwołania organ administracji publicznej, który wydał decyzję, zawiadamia strony.
Podstawa prawna: art. 127 i nast. k.p.a.
Innym rodzajem odwołania jest odwołanie od decyzji organu podatkowego, które charakteryzuje się tym, że:
1. wnoszone jest do SKO w Nowym Sączu za pośrednictwem Wójta Gminy ,
2. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji,
3. powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie,
4. wniesienie odwołania nie wstrzymuje jej wykonania
Podstawa prawna: art. 220 i dalsze ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – ordynacja podatkowa (tj. Dz.U.2005 Nr 8 poz.60 z późn.zm).
Środki odwoławcze w sprawach z zakresu zadań własnych gminy i powiatu rozpatruje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu (ul. Gorzkowska 30, 33-300 Nowy Sącz, tel. (018) 442-89-70, 547-51-25, 547-51-35, fax. (018) 442-89-40).
W sprawach należących do zadań zleconych gminie, właściwym do rozpoznawania środków odwoławczych jest Wojewoda Małopolski (ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków, tel. (012) 392-12-00, punkt informacyjny urzędu tel. (012) 392-15-27, fax. (012) 422-72-08).
[Zakaz orzekania na niekorzyść odwołującego się - zakaz reformationis in peius] Należy zwrócić uwagę na wyraźny zakaz wydawania przez instancję odwoławczą decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Wniesienie odwołania nie powinno, zatem pogorszyć sytuacji skarżącego.
Podstawa prawna: art. 139 k.p.a.
[Prawo zaskarżania do sądu administracyjnego] Jeżeli decyzja organu II instancji jest niezgodna z prawem, można ją zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA). Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA). Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zainteresowana osoba ma na złożenie skargi 30 dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Podstawa prawna: art. 53, 54,173, 175, 177, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. 2002r. Nr 153, poz. 1270).
Wprowadzenie: Mariola Krupa
|