Tatrzański Park Narodowy obejmuje obszary chronione, wyróżniające się szczególnymi wartościami naukowymi, przyrodniczymi, społecznymi, kulturowymi i wychowawczymi. Na jego obszarze ochronie podlega całość przyrody oraz swoiste cechy krajobrazu. Wszelkie działania na terenie parku podporządkowane są ochronie przyrody i mają pierwszeństwo przed wszystkimi innymi działaniami.

Nadrzędnym celem Tatrzańskiego Parku Narodowego jest poznanie, zachowanie całości systemów przyrodniczych danego terenu, wraz z warunkami ich funkcjonowania, oraz odtwarzanie zniekształconych i zanikłych ogniw rodzimej przyrody. Do zadań Parku należy w konsekwencji ocena aktualnego stanu oraz określenie potrzeb i kierunków ochrony , wykonywanie badań naukowych i prowadzenie monitoringu środowiska przyrodniczego, prowadzenie działalności dydaktycznej.

Park jest udostępniany społeczeństwu dla celów naukowych, dydaktycznych, edukacyjnych, turystycznych i rekreacyjnych na warunkach określonych w planie ochrony. Do zadań parku należy więc także uczestnictwo w wykonywaniu obsługi ruchu turystycznego z zachowaniem wymogów ochrony przyrody.

Tatrzański Park Narodowy wykonuje także zadania związane ze zwalczaniem przestępstw i wykroczeń z zakresu ochrony przyrody.

Zadania o których mowa są realizowane przez dyrektora parku wspomaganego przez Służbę Parku Narodowego, do której zalicza się pracowników zajmujących się zarządzaniem parkami narodowymi, wykonywaniem ochrony przyrody, prowadzeniem gospodarki rezerwatowej, wykonywaniem badań naukowych i działalnością dydaktyczną, a także ochroną mienia parków narodowych oraz zwalczaniem przestępstw i wykroczeń w zakresie ochrony przyrody.

Ustawa o ochronie przyrody upoważnia ponadto dyrektora parku narodowego do wydawania, decyzji administracyjnych w sprawach ochrony przyrody na terenie parku narodowego. Dyrektor parku wykonuje także zadania i kompetencje wojewody z zakresu ochrony przyrody na terenie parku narodowego.

Dyrektor parku narodowego ma prawo do:
1. wnoszenia i popierania aktu oskarżenia w postępowaniu uproszczonym w sprawach o przestępstwa z art. 290 i 291 Kodeksu karnego, jeżeli przedmiotem przestępstwa jest drewno z parku narodowego,
2. prowadzenia postępowania w sprawach o wykroczenia oraz udziału w rozprawach przed kolegiami do spraw wykroczeń w charakterze oskarżyciela publicznego i wnoszenia odwołań od postanowień i orzeczeń tych kolegiów w sprawach zwalczania wykroczeń w zakresie ochrony przyrody.

Do wykonywania wspomnianych czynności, dyrektor parku narodowego może upoważnić funkcjonariusza Straży Parku.

Do dyrektora parku narodowego należą odpowiednio zadania i kompetencje określone w art. 5 ust. 2-4, art. 9 ust. 1 i 2, art. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1-3, art. 13a, art. 14a ust. 1 i 2, art. 26 ust. 3 i 4, art. 30 ust. 1 pkt 10 i ust. 3 pkt 1 oraz art. 35 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679, Nr 86, poz. 958 i Nr 120, poz. 1268).